Resten coronavirus in de darmen kan serotonine neurotransmitter aanmaak verminderen

Longcovid-symptomen, zoals vermoeidheid, moeite met ademhalen en hersenmist, duizeligheid, maag-darmstoornissen en neurocognitieve klachten kunnen de kwaliteit van leven aanzienlijk verstoren. Recente onderzoeken laten zien nu dat veel van deze symptomen een gevolg kunnen zijn van schade aan de nervus vagus. Bij twintig procent van de mensen met longcovid-symptomen, zagen Spaanse onderzoekers een aanzienlijke verdikking in delen van de nervus vagus die zich uitstrekken van de nek tot in de borst. Zenuwverdikking is vaak het gevolg van ontstekingsschade, waarschijnlijk het gevolg van directe virusinfectie.

De nervus vagus zorgt voor een directe verbinding tussen de darmen en de hersenen. Het is een lange zenuw die door de borst en in de buik loopt van de hersenen naar beneden. De nervus vagus heeft verschillende functies, zoals het vertragen van de hartslag. De nervus vagus is verantwoordelijk voor de communicatie tussen het maag-darmkanaal, het hart en andere organen. Hij regelt de spijsvertering, het immuunsysteem en ontstekingen, en zelfs je stemming. Al deze acties zijn onwillekeurig, wat betekent dat je lichaam doet wat het moet doen zonder dat je erover na hoeft te denken.

De nervus vagus heeft sensorische en motorische zenuwcellen in de mond en keel die betrokken zijn bij smaak, geur, speekselvorming, slikken en spraak. Vagale afferente zenuwcellen geven informatie door over temperatuur, pijn en aanraking rond het buitenoor.

Bij mensen heeft de nervus vagus veel functies als onderdeel van het autonome (‘automatische’) zenuwstelsel. Net als al het andere in het lichaam kan het ziek worden en disfunctioneren. De meest voorkomende aandoening wordt posturaal orthostatisch tachycardiesyndroom (POTS) genoemd. Bij POTS verzamelt het bloed zich in de voeten omdat de bloedvaten in de benen niet samentrekken bij het staan. Pots wordt gekenmerkt door een verhoging van de hartslag bij volwassenen met meer dan 30 slagen per minuut bij het gaan staan.

Resten coronavirus in darmen onderdrukt productie serotonine

Wetenschappers van de Universiteit van Pennsylvania ontdekten een nieuwe verklaring voor Long Covid. Bij sommige mensen met longcovid zijn serotoninespiegels lager bij mensen met de complexe aandoening. Overblijfselen van het coronavirus in de darmen kan de productie van serotonine, een belangrijke neurotransmitter, onderdrukken. De studie is gepubliceerd in het tijdschrift Cell.  Verminderde serotonine zou vooral geheugenproblemen en enkele neurologische en cognitieve symptomen van longcovid kunnen verklaren.

De onderzoekers volgden 1500 mensen. En vonden dat de hoeveelheid serotonine verminderd was, zowel tijdens acute COVID-19 als bij mensen met meerdere langdurige symptomen. Volgens de studie zijn de serotonineniveaus uitgeput bij patiënten met longcovid, wat wijst op een mogelijke oorzaak van ‘hersenmist’.

Hoe zorgt interferon voor een vermindering van serotonine? Drie mechanismen:

  1. verminderde opname in de darmen van tryptofaan, de biosynthetische voorloper van serotonine;
  2. verlaagd aantal bloedplaatjes, die serotonine in de bloedsomloop transporteren;
  3. verbeterde enzymatische omzet van serotonine.

Serotonine heeft specifieke aminozuren nodig die uit de voeding moeten worden opgenomen. De virale infectie heeft invloed op het darmepitheel. Er zijn afwijkingen in de opname van aminozuren in de darmen waargenomen.

Het RNA van het virus zorgt er voor dat type 1 Interferon (IFNs) aangemaakt wordt. En interferon zorgt er voor dat de aanmaak van serotonine vermindert door minder tryptofaan opname en hypercoagulabiliteit (dik bloed wat sneller bloedstolsels geeft).

Dit is een van de vele onderzoeken die duidelijke biologische veranderingen in de lichamen van mensen met longcovid laten zien.  Het onderzoek zou de weg kunnen wijzen naar mogelijke behandelingen, waaronder medicijnen die serotonine stimuleren.

Als we serotonine aanvullen of de afbraak van serotonine voorkomen, kunnen we misschien enkele van de vagale signalen herstellen en het geheugen en de cognitie verbeteren.

Kunnen hypothesen verbonden zijn?

De auteurs zeiden dat het biologische pad dat hun onderzoek schetst veel van de belangrijkste theorieën over de oorzaak van longcovid zou kunnen verenigen: achtergebleven overblijfselen van het virus, ontstekingen, verhoogde bloedstolling en disfunctie van het autonome zenuwstelsel. Al deze verschillende hypothesen kunnen via de serotonineroute met elkaar verbonden zijn.

Dit is het idee: virale overblijfselen zetten het immuunsysteem aan om infectiebestrijdende eiwitten te produceren die interferonen worden genoemd. Interferonen veroorzaken ontstekingen die het vermogen van het lichaam verminderen om tryptofaan te absorberen, een aminozuur dat helpt bij de productie van serotonine in de darmen. Bloedstolsels die zich kunnen vormen na een coronavirusinfectie kunnen het vermogen van het lichaam om serotonine te laten circuleren verminderen.

Minder serotonine verstoort het vaguszenuwsysteem, dat signalen tussen het lichaam en de hersenen verzendt. Serotonine speelt een rol in het kortetermijngeheugen, en de onderzoekers stelden voor dat een tekort aan serotonine zou kunnen leiden tot geheugenproblemen en andere cognitieve problemen die veel mensen met een longcovid ervaren.

Serotonine in de hersenen verhogen niet altijd de oplossing

Prozac, Luvox en andere antidepressiva die werken door de serotonine in de hersenen te verhogen, zijn tijdens de pandemie onderzocht om zowel Covid te voorkomen als te behandelen vanwege hun potentieel om de biologische infectieprocessen te verstoren, maar de resultaten zijn wisselend.  Niet alle wetenschappers zijn ervan overtuigd dat een laag serotoninegehalte een sleutelrol speelt bij longcovid. Ook zijn er veel patiënten die deze medicijnen ingenomen hebben maar geen vooruitgang ondervonden.

Uit een ander onderzoek bleek dat bij 40% van mensen met longcovid er  een waarneembare afvlakking van het middenrif zichtbaar was, een spier aan de basis van de longen die samentrekt om de ademhaling onder controle te houden, wat kortademigheid zou kunnen verklaren. Letsel aan de nervus vagus verstoort waarschijnlijk de signaaloverdracht naar het middenrif.

Kanttekeningen bij het onderzoek

Er zijn kanttekeningen. Het onderzoek was niet groot, dus de bevindingen moeten worden bevestigd door ander onderzoek. Deelnemers aan enkele andere longcovid-onderzoeken, waarbij sommige patiënten mildere symptomen hadden, vertoonden niet altijd een tekort aan serotonine. Dit erop zou kunnen wijzen dat uitputting alleen plaatsvindt bij mensen bij wie longcovid meerdere ernstige symptomen met zich meebrengt.

De meeste deskundigen zijn van mening dat er niet één enkele biomarker voor de aandoening zal bestaan, maar dat er verschillende indicatoren zullen ontstaan die kunnen variëren, afhankelijk van het soort symptomen en andere factoren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *